Duurzame jojo

Ik blijf vooralsnog ook als creatief denker en vormgever dienstbaar aan lokaal initiatief op het gebied van verduurzaming. Het Duurzaamheidscentrum Deventer gaat nu alweer het derde jaar in. Hoewel corona heel wat roet in het eten heeft gegooid, lijkt er nu wel weer vaart in te komen. Daarbij geholpen door de acute bewustwording bij het publiek van de kwetsbaarheid van onze energievoorziening. Het is te hopen dat die urgentie beklijft, ook als de oorlog in Oekraïne voorbij is. En dat de miljarden even soepel naar verduurzaming zullen stromen als momenteel naar oorlogsvoering.

De jojo van de foto is bedoeld als beloning voor kinderen die in het duurzaamheidscentrum een puzzeltje hebben opgelost. Heel onschuldig en vast niet gedacht als sarcastisch commentaar op de turbulente toestanden in de wereld, die de afgelopen jaren niet meer in Verweggistan gebeuren maar ook ons hier treffen. Ergens (met inachtneming van de slachtoffers) is het misschien goed dat deze maatschappij eindelijk uit zijn ‘comfort-zone’ wordt gerukt. Je zou haast denken dat het geen toeval is dat zowel lockdowns als oorlogsgeweld óók invloed hebben op die andere crisis, de broeikasgas-jojo, die harder terug zal komen naarmate de mensen doorgaan met uitstoten. Het is treurig dat er een oorlog nodig is om tot inkeer te komen. Maar laten we hopen dat er een dure les wordt geleerd en dat de mensheid weer door het oog van de naald kruipt. Zoals wel vaker in de geschiedenis.

Geluidshinder wegverkeer

Weer een mooi en nuttig project op de rails gezet: de Handreiking voor gemeenten met betrekking tot de lokale aanpak van geluidshinder. Het is een initiatief van de Nederlandse Stichting geluidshinder in samenwerking met het Ministerie van I&W. Op de website kan de brochure worden bekeken in html of worden gedownload als pdf bestand. Daarnaast zijn er voorbeelden van geslaagde projecten. Het is bedoeling, dat deze informatie in de komende tijd wordt aangevuld met nieuwe voorbeelden, als inspiratiebron voor beleidsmakers.

Talenten

Je ziet het wel vaker en het is altijd weer fijn om mee te maken: wanneer iemand de verschillende talenten, die hij/zij heeft kunnen ontwikkelen, bij elkaar weet te brengen in een unieke propositie. En hoewel dat dan niet zonder inspanning is gegaan, lijkt het toch op een natuurlijke neiging van ondernemende mensen, om alles wat je aan talenten en vaardigheden in huis hebt in te zetten voor jouw eigen hoogstpersoonlijke niche. Niet voor niets wordt een brede vorming aanbevolen voor studenten. Dat gaat niet alleen over persoonlijke ontwikkeling, maar vooral ook over het creëren van kansen om, bijvoorbeeld, tot verrassende ‘out of the box’ oplossingen te komen. Ook ik heb mogen ervaren, dat talenten, die in eerste instantie weinig met elkaar van doen leken te hebben, zich van lieverlee vermengden tot een hoogstpersoonlijke signatuur.

Zo ook de Classic Car Coach. Een bijzondere samenvoeging van een zakelijk voorstel met een persoonlijke passie. Wat is er mooier, dan die energie van een persoonlijke gedrevenheid te kunnen gebruiken als gereedschap in een zakelijke transactie. En dat kan! Gedeeld plezier verlaagt de drempel en een overvloed aan bruikbare metaforen maakt kennisoverdracht voelbaar en inzichtelijk.

Het was een genoegen om de Classic Car Coach met dit idee op weg te helpen!

Startpunt Duurzaam

Het Startpunt duurzaam Hardenberg werd eind van dit jaar geöpend. Het is een compact en aantrekkelijk informatiecentrum om bewoners de uiteenlopende aspecten van verduurzaming te tonen. De volgende stap is dat de burgers zelf ermee aan de slag gaan: in hun huis, in hun directe leefomgeving of als betrokkene bij bredere initiatieven. In 2022 gaan we het centrum verder uitwerken en hopelijk zal het ook als inspiratiebron dienen voor initiatieven elders.

De combinatie met het Milieu Educatiecentrum lijkt wel goed uit te pakken, met het stimuleren van betrokken burgerschap als gemene deler.

Natuur en Milieu

Met het educatiecentrum in Hardenberg ben ik in de weer om een expositie over verduurzaming in te richten. Dus ga ik wel eens die kant uit. Het centrum beheert ook een strookje grond tussen de mooie Overijsselse Vecht en een aangrenzend industriegebied; een stukje ‘wilde’ natuur met een paar verschillende biotopen. Niet heel spannend maar interessant genoeg om eens doorheen te struinen en maar te zien wat er voor de lens komt. En ook goed om een beetje look&feel te krijgen bij zo’n centrum waar ik nou niet dagelijks binnenloop. Ik probeer altijd al mijn werkbezoeken te combineren met een wandeling in de natuur ter plaatse, dus hier ligt het wel erg voor de hand. En zoals vaak blijkt dat er op zo’n stukje land van alles te zien en te beleven is als je daar even te tijd voor neemt. Een enkel koolwitje hield mij gezelschap, maar nadat ik er een uur had rondgeslenterd kwam er een hele familie van witjes bij, zodat het nog een vrolijke vlinderboel werd daar aan de Vecht. Daar wordt een mens dan ook weer blij van.