2022

Ik ben weer in lockdown. Enigszins aangeslagen kost het moeite om nog zin in te hebben om eropuit te trekken, met de beperkte mogelijkheden die overblijven. Ja, de natuur… als er nou nog eens een lekker pak sneeuw lag, maar helaas nee alles is droevig en kaal en grijs en nat. Maar op een spaarzame zonnige dag thuis te blijven, dat is ook geen optie. Dus vooruit, de Sallandse Heuvelrug op. En tot mijn eigen verbazing werd ik er toch weer blij van. Ondanks de modder en het verval. In de verste verte niet het bloem-bij-vlindertjesfeest van de zomer maar blijkbaar toch nog voldoende om erdoor geïnspireerd te raken. Dat hangt samen met de begintoestand.

In het prikkelarme coronaregime wordt het kleine, het triviale – dat is uiteraard voor iedereen anders – weer bijzonder. Althans ik ervaar dat zo, niet vaak maar soms. Zoals honger de rauwe bonen zoet maakt. Ik kreeg in elk geval tijdens het wandelen weer de geest om in het gewone toch iets verrassends te willen vinden. Als het ware de horizon te verleggen, maar dan een stapje terug. Want zonder inspiratie is het geen leven.

In de normale toestand word ik voortdurend voorzien van prikkels, vaak ongewenst, maar ook van het soort dat mijn leven verrijkt. Echter naarmate ik gewend raak aan hogere doseringen, heb ik ook meer stimulering nodig om nog iets bijzonders te ervaren. Dat is nogal wiedes, verslaving heet het. De noodgedwongen onthouding leidt dan ook bij nogal wat mensen tot cold turkey en bijbehorende heftige reacties.

Dat minder kan – en ook verstandig zou zijn –  is oud nieuws. Alleen hebben niet veel mensen daar zin in en ze worden er ook niet bepaald toe aangemoedigd. Normaliter. Misschien zit daar een lichtpuntje. Dat al die opgeklopte verleuking wat minder vanzelfsprekend wordt en dat meer mensen leren genieten van minder.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Bronnen van inspiratie

Nat-uur, cult-uur, architect-uur, literat-uur... al die uren bij elkaar is veel tijd :-). Maar welbesteed. Ik wil hier uitdragen dat inspiratie niet in een vakje is te stoppen en ook niet van ver hoeft te komen. Nieuwsgierigheid en een open denkraam volstaan.